بديهى است كه قسر ( زور و اجبار ) دوام ندارد و نفس در برزخ يا قيامت به حسب قدرت رسوخ آن در نفس ، از تطهير بهره‌مند خواهد شد . اين چنين است امر نسبت به نفس بدبخت با حالتهاى عارضى خوشبختى كه تند يا كند از آن زايل خواهد شد . امّا نفسى كه سعادت و شقاوت در زندگى دنيا براى او فعليّت نيافت - و تا زمان جدايى از بدن مستضعف و ناقص است - از اميدواران به امر خداى عزّ و جل است . خداوند سبحان بر هر چيزى گواه است و امور هر چيزى تنها به خود او بازمىگردد .